樊将军留步
แม่ทัพฝานอย่าเพิ่งไป
fán jiāng jūn liú bùแม่ทัพฝานอย่าเพิ่งไป luō suō duō le rě rén fánบ่นมากไปก็น่ารำคาญเปล่า ๆ zǒng suàn shū tǎn le yī bǎในที่สุดก็สบายใจขึ้นมาหน่อย qiàn qián bù háiติดหนี้ไม่คืน niáng bù néng péi nǐ zhǎng dà leแม่อยู่ดูเจ้าเติบโตไม่ได้แล้ว yòu wèi nán rén fàn shǎ leทำตัวโง่เพื่อผู้ชายอีกแล้ว shì shā hài de bǐ yù xiě fǎเป็นการเปรียบเปรยถึงการฆ่าฟัน xíng jì rán bù tīngได้ ในเมื่อไม่ฟังกัน chà diǎn jiù zhuì yá ér wángข้าเกือบตกหน้าผาตาย wǒ hái néng gàn shén me yaพ่อจะไปทำอะไรได้ล่ะ rén rén rén dōu yǒuได้หมดทุกคนเลยหรือ wǒ huì duì tā kè qì yì diǎn deฉันจะได้ทำตัวสุภาพกับเขาหน่อย 
